آلفرد هیچکاک تقدیم میکند؛ سریالی در ژانر آنتولوژی رازآلود و ترسناک به کارگردانی آلفرد هیچکاک، که به عنوان استاد ژانرهای دلهرهآور و رازآلود شناخته میشود است. چیزی که این برنامه بیش از هرچیز به خاطر آن مشهور است، سکانس آغازین هر قسمت است. هر قسمت با نشان دادن نقاشیای از هیچکاک و شروع شدن آهنگ مجموعه شروع میشود؛ سپس سایه هیچکاک را میبینیم که به صحنه وارد میشود و با سلام و عصر بهخیر برنامه را شروع میکند. قسمت آغازین هر اپیزود، حالت طنز دارد زیرا هربار هیچکاک مشغول به کاری عجیب است. بهعنوان مثال، یک دستگاه جدید را امتحان میکند یا یک نارنجک قلابی را بررسی میکند.
جناییدرامکمدی
دوبله اش خیلی وقته اومده
لطفا کامنت درباره خود سریال و نقدوبررسی ش بزارید. این چیزا رو به ما بسپارید و در این موارد کامنت نزارید
#موقت
Pluribus از اون سریالهاست که در نگاه اول فکر میکنی شاید یک تجربه معمولی علمیتخیلی باشه، ولی وقتی واردش میشی میبینی پشت تکتک لحظهها، یک ذهن کاملاً آگاه و وسواسدار قرار گرفته. این سریال رو وینس گیلیگان ساخته؛ همون آدمی که Breaking Bad و Better Call Saul رو ساخت و ثابت کرد که کم کار میکنه، اما وقتی کاری میسازه، تمامقد میسازه.
Pluribus هم دقیقاً ادامه همین مسیر حرفهای و حسابشدهست.
ایدهی سریال ساده ولی عمیقه: جهانی که مردم یکییکی به یک «ذهن جمعی» وصل میشن و تبدیل میشن به یک موجود واحد. فقط یک نفر باقی میمونه که ایمنه: کارول. همین تعلیق، همین تنهایی، همین ترس پنهان، سریال رو به یک تجربه انسانی تبدیل میکنه، نه فقط یک داستان علمیتخیلی.
بازی ریا سیهورن در نقش کارول مهمترین نقطه قوت سریاله. واقعاً کاری کرده که حس درماندگی، انزوا، عصبانیتهای ریز و لحظههای آرامش کوتاه رو کامل تو صورت تماشاگر بکوبه. اگر این سریال بدون او ساخته میشد، این حجم از باورپذیری رو نداشت.
از نظر کارگردانی، گیلیگان باز هم ثابت کرده که استاد ساختن حس و فضاست.
کاتهای دقیق، ریتم کنترلشده، تصویرسازیهای تمیز… همه چیز مثل یک کار هنری حسابشده جلو میره. راستش Pluribus سریال سریعالسیر نیست؛ ریتمش کندتره، اما این کندی عمدیه. سریال وقت میذاره تا معنا بسازه، نه اینکه فقط اتفاق پشت اتفاق ردیف کنه.
البته ضعفها هم هست:
بعضی قسمتها روند کند بیش از حد میشه، بعضی تئوریها و توضیحات علمیتخیلی یککم مبهم میمونن و کارول بعضی وقتها بیش از حد منفعل نشون داده میشه. اما با وجود اینها، کیفیت کلی سریال آنقدر بالاست که ضعفها تبدیل به ایرادهای کوچک میشن.
در مجموع Pluribus سریالیه که برای مخاطب جدیتر ساخته شده؛ سریالی که سؤال میپرسه، فکر میده، و بعد از دیدنش حس میکنی یک تجربه خاص پشت سر گذاشتی، نه فقط چند اپیزود.
🎯 امتیازدهی نهایی (از نگاه خودم)
داستان و ایده اصلی: 9.2/10
بازیگری (بهخصوص کارول): 9.5/10
کارگردانی و ریتم بصری: 9.6/10
فیلمنامه و عمق مفهومی: 9.0/10
ریتم و pacing کلی: 8.6/10
فضاسازی هنری و تم فلسفی: 9.4/10
⭐ امتیاز کل: 9/10
«سریالی کمحرف، کمکار، اما دقیق، هدفمند و ارزشمند. از اون کارایی که شاید زیاد ساخته نشه؛ اما وقتی ساخته شد، سالها دربارهش حرف میزنن.»
چرا داخل سایت بخشی نداره که مشخص کنه سریال های جدید چه روزی میاد ؟
یا داره و من ندیدم